Het Nationaal Isolatie Offensief (NIO) uit het coalitieakkoord van D66, CDA en VVD, is geen subsidieregeling. Het is een stresstest. Niet voor beleid, maar voor uitvoering.
Miljoenen woningen moeten naar minimaal label D. De vraag is niet of je meedoet. De vraag is: kun jij dit organiseren op portefeuilleniveau, schaalbaar en aantoonbaar effectief? Wij zien waar het vastloopt: versnipperde data, losse campagnes, lage subsidieconversie en geen integraal woningdossier.
Drie vragen die het verschil maken
1. Selecteer je datagedreven?
Weet je per woning welke maatregel past, wat het kost /kan opleveren, welke subsidie geldt en wat de businesscase is? Of communiceer je generiek?
2. Heb je de keten geïntegreerd?
Sluiten subsidie, financiering en uitvoering op elkaar aan in één proces? Of verwacht je dat bewoners het zelf organiseren?
3. Stuur je op portfolio-impact?
Koppel je isolatie aan klimaatdoelen, risicoreductie en netbelasting? Of blijft het bij losse maatregelen?
Het NIO vraagt geen extra ambitie. Het vraagt organisatiekracht.
Wil je toetsen hoe dit werkt voor jouw portefeuille? Giel denkt graag mee over een aanpak die uitvoerbaar en meetbaar is.